Zorgbelang Zuid-Holland - Patiënten en consumenten platform

Het zorgleefplan is goed, de uitvoering niet

De heer P. is lang thuis verzorgd, maar zijn vrouw kon het niet meer aan. Hij lijdt aan dementie en kan in zijn eentje niets meer ondernemen. Bovendien is hij links verlamd geraakt. Bij te snel of onrustig eten of drinken kan hij zich verslikken. Met het verpleeghuis is bij de opname afgesproken op welke momenten zorg wordt gegeven en hoe. Omdat de algemene dagactiviteiten veel te druk zijn voor meneer, zal in elk geval ‘s morgens  een activiteit met hem apart worden gedaan: dingen die hij leuk vindt, zoals geheugenspelletjes, puzzelen of schilderen. De afspraak was dat zijn echtgenote ‘s avonds zou komen helpen bij de warme maaltijd. Overdag zou de verzorging toezien op het eten en drinken en zo nodig helpen.

Binnen een jaar is een heel ander patroon ontstaan. Zijn echtgenote helpt drie maal per dag bij de maaltijd. De kinderen zien dat het heel zwaar is voor hun moeder en maken zich steeds ongeruster. Hun moeder durft het niet los te laten. Als zij er overdag niet is, ligt hij buiten de maaltijden om steeds in bed. Als zij niet helpt bij het eten en drinken, geeft de verzorging hem gemalen voedsel of verdikte drank. Dat vindt hij niet lekker en dan neemt hij niets.

De familie roept de hulp in van een onafhankelijk cliëntondersteuner. Deze komt eerst voor een gesprek thuis en is daarna aanwezig bij een gesprek met de instelling.  Dat gesprek geeft wat lucht. De zorgmanager erkent de problemen en belooft beterschap. Er worden meteen afspraken gemaakt en vervolggesprekken gepland. Voorlopig zal de cliëntondersteuner daar bij zijn. Dit geeft de familie veel rust. Iedereen heeft meer vertrouwen in de toekomst gekregen.

Afbeelding