Zorgbelang Zuid-Holland - Patiënten en consumenten platform

De nieuwe bezuinigingswet

December 2014

Het leek zo mooi, zes jaar gelden. De Wmo werd ingevoerd met als doel dat mensen mee konden doen aan de samenleving. Gemeenten werden ervoor verantwoordelijk dat de mensen die niet zelfstandig konden meedoen daartoe in staat werden gesteld. Het ging om het voeren van een huishouden, mobiliteit en sociale contacten aangaan. Gewoon meedoen in de samenleving dus.

Maatwerk werd het sleutelwoord en onjuiste uitvoering werd gekanteld, of rechtgezet, net hoe je het ziet. Gemeenten gingen na wat mensen echt nodig hadden en leverden dat. Een mooi resultaat leek het, maar als iets goed is, krijgt het snel navolging.

Er kan dus wel meer bij, bij de gemeenten wel te verstaan. Ook begeleiding kan wel naar de gemeenten, samen met de jeugdzorg, naast de verantwoordelijkheid voor werk en inkomen. En omdat de gemeenten het wel met minder geld zouden moeten kunnen organiseren kan er wel minder geld naar de gemeenten.

Maar dan moet de wet wel anders: de compensatieplicht verdwijnt en hoewel je een beroep kan doen op de gemeente voor 'ondersteuning van je zelfredzaamheid en je participatie zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving' is veel minder duidelijk wat dat inhoudt. Ruimte voor de gemeente om het anders te gaan doen, en dat doen ze!

Veel gemeenten stoppen maar gewoon met de huishoudelijke hulp of halveren de uren die mensen krijgen. En dan niet op basis van maatwerk zoals dat bedoeld was, maar gewoon met de kaasschaaf. De argumentatie om mensen ooit huishoudelijke hulp te geven was toch echt om het mogelijk te maken om een eigen huishouding te voeren. De argumentatie om er nu mee te stoppen is dat de gemeenten nu eenmaal moeten bezuinigen, zo hoor je links en rechts.

Wat begon als een wet die erop gericht was dat alle mensen mee konden doen, een participatiewet, is verworden tot wet die gemeenten ruimte geeft om te bezuinigen, een bezuinigingswet.

Robert Boersma
Directeur Zorgbelang Zuid-Holland

Afbeelding